یک گفتگوی جمعی پیرامون خود مقدس پنداری ما
سلام دوستان؛ اوایل دی ماه گذشته، توی گوگل پلاس مطلب مختصری گذاشتم و
چند تن از دوستان با دیدگاه های مختلف هم لطف کردند و گفتگویی شکل گرفت.
حیفم آمد که آن را برایتان ارسال نکنم و از شما هم نظرخواهی نکنم:
ادامه نوشته
در ابتدا بنده نوشتم:
خود حسینی پنداری و دیگر یزیدی پنداری هواداران جناح ها
همین یکی دو روز پیش، یکی از افراد پناهنده به آنسو، با اشاره به بازداشت یک شخصی، نوشته بود: یا حجت ابن الحسن ریشه ی ظلم را بکن
بنده نوشتم: وظیفه ی حجت ابن الحسن، عملیاتی کردن فرامین جناح های سیاسی ایران، اعم از پوزیسیون و اُپوزیسیون نیست!
امروز هم به دوستی که برای نُه دی نوشته بود: گر کرب و بلا نبودهايم... تا آخر خون مطيع رهبر هستيم،
نوشتم: فقط شما نیستید برادر؛ خیلی از افرادی که در تظاهرات سبزها در
عاشورا شرکت کرده بودند، خیال می کردند که به ندای هل من ناصر حسین لبیک
گفته اند
اصلا این شبیه سازی و مدل حسین-یزید در اتفاقات سیاسی، به نظرم نوعی ساده سازی خود پسندانه است...
+ نوشته شده در پنجشنبه بیست و هفتم بهمن ۱۳۹۰ ساعت 15:33 توسط Read Before You Speak
|