دیگرپناهیِ خودخواهانه، یا خط قرمز بی تفاوتی
حتی اگر فردی هستیم که مثل خیلی از آدمها، فقط به جان و مال و آسایش و آرامش خودمان فکر می کنیم، باز هم به گمانم کار عقلانی این است که برای سکوت در برابر سرکوب و بردن و بستن دیگران، خط قرمزی قایل باشیم:
خط قرمز: به خطر افتادنِ آسایش و آرامش فردای خودمان.
وگرنه، روزی به بهانه ای، نوبت به بردن و بستن ما می رسد.
***
این «بردن و بستن»، لزوماً دستگیری و حبس فیزیکی توسط نیروهای حاکم سیاسی در هر دوره نیست؛ بلکه فراگیرتر و خطرناکتر از آن به گمانم «بردن» آبروها و «بستن» تهمت ها توسط تک تک ما آدمهایی است که چه در حکومت باشیم و چه بیرون حکومت، از این نظرها چندان باجی به یکدیگر نمی دهیم.
***
یک شعر آلمانی، سروده ی مارتین نیمولر، در ایران اشتباهاً به برتولد برشت نسبت
